Erbaalı İrfan Aydın Web Sitesi....

İki hırsız bir torba altın ele geçirir ve altını aldıklarını kimse öğrenmesin diye korkularından dağa çıkarırlar. Bir gün, iki gün derken yiyecekleri biter. Altını yiyecek değiller ya, aralarında kura çekerler ve birisinin kasabaya inip yemek almasına, diğerinin de altınları beklemesine karar verirler.

Kasabaya yemeklik almaya inen yiyecekleri alır. Gelirken; dönüp biraz zehir alayım şu yemeğin içine koyayım, bu yemeği yiyen arkadaşım zehirlenip ölsün de bir torba altın bana kalsın diye düşünür. Sonrasında da altınları bir yere gömüp ihtiyacı oldukça bozdurup bozdurup yemeye karar verir.

Altınların başında kalan ise: “Şu taşın arkasına oturup arkadaşım geldiğinde bir kurşunla onu öldürüreyim, böylece bütün altınlar bana kalsın” diye plan yapar. Arkadaşı geldiğinde tabancasını çeker, arkadaşını vurur. Karnı aç olduğu için arkadaşının getirdiği yemeği iştahla yer ve kendisi de ölür.

Bir torba altın ise dağdaki hayvanlara kalır..

Velhasıl; başkası düşsün diye, kötülük niyetiyle kuyu kazanlar kazdıkları kuyuya kendileri düşerler..